Nuşeybe Başer
Dil ve Konuşma Terapisti
Dil ve konuşma güçlüğü · Keçiören ve Sincan
Ankara Selvi Özel Eğitim Merkezleri
Dil ve konuşma; bireylerin kendilerini ifade etme, iletişim kurma ve sosyal hayatı paylaşmalarındaki en temel araçtır. Konuşma, seslerin fiziksel olarak üretilmesini kapsarken; dil, duygu ve düşünceleri anlamayı (alıcı dil), ifade etmeyi (ifade edici dil), okuma-yazmayı ve sembollerle iletişim kurmayı içeren çok daha geniş bir kavramdır.
Dil ve konuşma güçlükleri doğuştan gelen gelişimsel süreçlere bağlı olabileceği gibi (gelişimsel), sonradan geçirilen rahatsızlıklar, nörolojik durumlar veya travmalar sonucunda da (edinilmiş) ortaya çıkabilir. Bu güçlükler bireyin eğitim, iş ve sosyal yaşamındaki iletişim kalitesini doğrudan etkiler.
Ücretsiz ön değerlendirme için sizi arayalım
Adınızı ve numaranızı bırakın, ön görüşme için biz arayalım. İlk görüşme ve ön değerlendirme ücretsizdir.
Rapor ileride çocuğumun karşısına çıkar mı? Mevzuat ne diyor →
Nedenler
Dil ve konuşma bozuklukları bireylerin iletişimini engelleyen, anlaşılırlık, konuşma gecikmesi ve kekemelik gibi durumları kapsar.
Dil bozukluğu olan kişiler duygu ve düşüncelerini paylaşmak, isteklerini bildirmek gibi konularda problem yaşayabilir. Bu bireyler anlama, ifade etme, okuma ve yazma gibi konularda güçlük çekebilir.
Konuşma bozukluğu olan kişiler; konuşma seslerini doğru ve anlaşılır şekilde üretmekte, akıcı konuşmakta güçlük çekebilir.
Dil ve konuşma güçlükleri belirli bir tıbbi nedene bağlı olarak ortaya çıkabileceği gibi, net bir nedene bağlı olmaksızın gelişimsel nitelik de taşıyabilir. Çeşitli engel gruplarına veya tıbbi durumlara ikincil olarak da eşlik edebilen bu güçlüklerin başlıca nedenleri şunlardır (ayrıntı için başlığa dokunun):
Aile öyküsünde geç konuşma veya dil bozukluğu bulunan çocuklarda genetik yatkınlık önemli bir etkendir.
Doğum öncesi, doğum sırası veya sonrasında beyinde meydana gelen hasarlar, serebral palsi (SP), epilepsi veya inme (felç) gibi durumlar dil ve konuşma süreçlerini doğrudan etkiler.
Konuşma seslerinin doğru duyulamaması, seslerin algılanmasını, ayırt edilmesini ve dolayısıyla doğru üretilmesini engeller. Erken dönemde fark edilmeyen orta kulak sorunları veya işitme kayıpları dil gelişimini geciktirebilir.
Yarık dudak ve yarık damak gibi yapısal bozukluklar, diş-çene kapanış bozuklukları (maloklüzyonlar) veya dil bağı gibi fizyolojik engeller sesletim (artikülasyon) ve rezonans sorunlarına yol açabilir.
Çocuğun yetersiz dilsel uyaranlara maruz kalması veya erken çocukluk döneminde aşırı ve tek yönlü ekran kullanımı (TV, tablet, telefon) sosyal etkileşimi sınırlayarak dil gelişimini olumsuz etkileyebilir.
Otizm spektrum bozukluğu (OSB), zihinsel yetersizlik, özel öğrenme güçlüğü (disleksi vb.) veya dikkat eksikliği gibi durumlara dil ve konuşma bozuklukları ikincil olarak eşlik edebilir.
Ses tellerinin yanlış kullanımı, bağırarak konuşma, uzun süreli zorlanma veya reflü gibi faktörler kronik ses bozukluklarına neden olabilir.

Ne zaman başvurmalı
Aşağıdaki durumlardan birini veya birkaçını yaşıyorsanız ertelemeyin. Her maddeye dokunduğunuzda, o yaşta normalde ne beklendiğini görürsünüz.
Yaşa göre
Çocukların 12–18 ay arasında ilk anlamlı sözcüklerini söylemesi beklenir. Bu dönemde sözcük çıkışının olmaması veya kısıtlı kalması, dil gelişiminin ilk basamaklarında bir gecikmeye işaret eder.
Amerikan Konuşma-Dil-İşitme Derneği'nin (ASHA) kullandığı ölçüte göre 24 aylık bir çocuğun 50'den az sözcük kullanması ya da “anne gel”, “süt ver” gibi iki sözcüğü hiç birleştirmemesi geç konuşma belirtisidir. Bu çocukların bir bölümü sonradan akranlarına yetişir; hangisinin yetişeceğini anlamak için değerlendirme gerekir.
Çocuğun sözcükleri yan yana getirerek basit cümle yapısına geçememesi, dilin ifade edici ve gramer boyutunda desteğe ihtiyaç duyduğunu gösterir.
Ailelerin gözlemine dayanan bir araştırmaya göre çocuğun konuşmasının yaklaşık yarısı 22 ayda, dörtte üçü 37 ayda anlaşılır hâle gelir (Coplan ve Gleason; ASHA). Üç yaşını geçtiği hâlde yakınları bile söylediklerinin çoğunu anlayamıyorsa konuşma sesi bozukluğu yönünden değerlendirilmesi gerekir.
İletişim sadece konuşmak değil, söyleneni anlamaktır (alıcı dil). Basit komutları takip edememek, alıcı dil becerilerinde bir güçlük olduğunu gösterir.
“Kapı” yerine “tapı”, “araba” yerine “aba” veya “alaba” demek gibi hatalar konuşmanın anlaşılırlığını düşürür ve artikülasyon/fonoloji terapisini gerektirir.
Bu yaş grubunda basit öyküleri anlama, neden-sonuç ilişkisi kurma ve bir olayı sırasıyla anlatabilme becerisinin gelişmiş olması beklenir.
Zaman eklerini, çoğul eklerini veya zamirleri sürekli yanlış kullanmak ya da eksik cümle kurmak dil gelişiminin desteklenmesi gerektiğine işarettir.
Her yaşta dikkat edilecekler
Çocuğun örneğin “S” veya “R” sesini taklit ederken çıkarıp sözcük söylerken unutması veya başka sesle değiştirmesi, sesin sözcüğe aktarılması çalışmasını gerektirir.
Bir sözcüğün her seferinde farklı seslerle çıkarılması, konuşma motor planlama güçlüğüne (çocukluk çağı apraksisi gibi) işaret edebilir ve özel terapi yaklaşımları gerektirir.
İletişimde konuşma yerine fiziksel çekiştirme, ağlama veya jestleri aşırı kullanmayı araç edinmek, ifade edici dilin ve sözel iletişimin teşvik edilmesi gerektiğini gösterir.
İsme tepki vermemek, göz teması kurmamak veya ortak dikkat eksikliği; işitme durumu ve sosyal-iletişimsel alanlar yönünden bütüncül bir değerlendirme yapılmasını gerektirir.
“K-k-k-kalem” gibi tekrarlar, “sssaat” gibi uzatmalar veya konuşurken takılıp kalma (blok) durumları akıcı konuşma (kekemelik) terapisinin alanına girer.
İletişim engelinden dolayı çocuğun yaşadığı hırçınlık, öfke nöbetleri veya içine kapanma, durumun çocuğun psikososyal gelişimini de etkilemeye başladığını gösterir.
Grip veya soğuk algınlığı olmamasına rağmen ses kısıklığı yaşanması veya konuşmanın belirgin biçimde genizden gelmesi, ses organlarının kullanımı ve rezonans açısından değerlendirilmelidir.
Çocuğun işittiği sesleri fonolojik düzeyde işlemlemesinde ve ses-harf ilişkisini kurmasında güçlük olduğunu gösterir. Bu durum ses bilgisel (fonolojik) farkındalık becerilerinin desteklenmesini gerektirir.
İlgili sayfa: Kekemelik

Konuşma bozuklukları
Konuşma bozukluğu, bireyin konuşma seslerini doğru üretme, konuşmayı akıcı bir ritimde sürdürme veya ses kalitesini ayarlama becerilerinde yaşadığı güçlüklerdir. Doğrudan seslerin ağızdan çıkış mekanizmasıyla ilgilidir.
Artikülasyon bozukluğu, konuşma sırasında dil, dudak, diş ve damak gibi organların doğru şekilde hareket ettirilememesi nedeniyle konuşma seslerinin (harflerin) yanlış veya eksik üretilmesidir. Halk arasında “harfleri karıştırma”, “peltek konuşma” veya “bebeksi konuşma” (r sesi yerine y kullanımı) olarak da bilinen bu durumda birey bazı sesleri düşürür, değiştirir ya da çarpıtır (örneğin “arı” yerine “ayı”, “köpek” yerine “öpek”, “saat” yerine “taat” demek gibi). Bu durum konuşmanın netliğini ve anlaşılırlığını olumsuz etkiler.
Kekemelik, konuşmanın doğal akışının, hızının ve ritminin istemsiz olarak ses/hece tekrarları, seslerin uzatılması veya konuşma anındaki tıkanmalarla (bloklar) kesintiye uğramasıdır. Sadece fiziksel bir takılma olmayan kekemelik; konuşma sırasında yaşanan göz kırpma, nefes tutma gibi ikincil davranışları ve bireyin hissettiği konuşma kaygısını da içeren bütüncül bir durumdur.
Hızlı bozuk konuşma (takifemi), kişinin normalin çok üzerinde ve düzensiz bir tempoyla konuşması nedeniyle hecelerin yutulması, kelimelerin birbirine karışması ve anlatımın anlaşılmaz hâle gelmesidir.
Ses bozukluğu, sesin kişinin yaşına ve cinsiyetine uymayacak biçimde çıkmasıdır: ses olması gerekenden kalın ya da ince, kısık ya da yüksek, boğuk ya da pürüzlü gelebilir. Ses tellerindeki nodül ve polip, ses teli felci ya da doğuştan yapısal farklılıklar buna yol açabilir. Çocuklarda sık görülen bir neden de sesin zorlanarak kullanılmasıdır; sürekli bağırarak konuşmak bunun tipik örneğidir. Yetişkinlerde sigara da etkenler arasındadır.
Rezonans bozuklukları; ses dalgalarının ağız, burun ve yutak boşluklarındaki (rezonans bölgelerindeki) titreşiminde ve ses yolunun kapanıp açılma dengesindeki bozulmalar nedeniyle sesin kalitesinde ortaya çıkan problemlerdir. Bu durum sesin aşırı genizden gelmesi (hipernazalite) ya da burnun tıkalı olması gibi sesin burun rezonansından yoksun kalması (hiponazalite) şeklinde kendini gösterebilir.
Motor konuşma bozuklukları; konuşmayı üretmekten sorumlu kasların planlanmasında, programlanmasında veya fiziksel kontrolünde yaşanan problemlerden kaynaklanan konuşma bozukluklarıdır. Bu gruptaki bozukluklar, konuşma kaslarının zayıflığı, felci veya koordinasyon eksikliği nedeniyle bireyin sesleri, heceleri ve kelimeleri anlaşılır şekilde çıkarmasını zorlaştırır.

Dil bozuklukları
Dil bozukluğu, bireyin kelimeleri anlamakta (alıcı dil) veya düşüncelerini dil kurallarına uygun olarak kelimelerle ifade etmekte (ifade edici dil) yaşadığı güçlüklerdir.
Alıcı dil bozukluğu, bireyin işitme problemi olmamasına rağmen söylenen kelimeleri, cümleleri ve konuşmaları anlamakta ve zihninde anlamlandırmakta güçlük çekmesidir. Bu bozukluğa sahip bireyler kendilerine verilen komutları yerine getirmekte zorlanır, karmaşık cümleleri takip edemez, sorulara ilgisiz yanıtlar verebilir ve çevresi tarafından bazen “dinlemiyormuş” gibi algılanabilir. Doğrudan beynin dili işleme mekanizmasıyla ilgili bir durumdur.
İfade edici dil bozukluğu, bireyin söylenenleri anlamasına rağmen kendi düşüncelerini, isteklerini ve duygularını kelimelere dökerek aktarmakta güçlük çekmesi durumudur. Bu bozukluğa sahip bireyler sınırlı kelime dağarcığına sahip olma, yaşına uygun kurallı cümleler kuramama ve konuşurken doğru kelimeyi hatırlamakta zorlanma gibi belirtiler gösterirler.
Edinilmiş dil bozukluğu, bireyin daha önce normal bir şekilde geliştirdiği ve kullandığı dil becerilerini, geçirdiği bir beyin hasarı (inme, kafa travması, tümör vb.) sonrası kaybetmesidir. Doğuştan gelen bir durum olmayıp en yaygın türü afazi olarak bilinir ve kişinin anlama, konuşma, okuma ya da yazma yeteneklerini olumsuz etkiler. Bu sorunu yaşayan danışanlarımız doğru kelimeyi bulmakta, cümle kurmakta veya söylenenleri anlamakta ani güçlükler yaşayabilirler.
Pragmatik (sosyal iletişim) bozukluğu, dilin sosyal kurallara uygun olarak kullanılmasında yaşanan güçlükleri ifade eder. Bu durumdaki bireyler kelimeleri veya cümleleri doğru kurabilse de; sohbeti başlatma ve sürdürme, karşısındakinin göz temasına ve mimiklerine uygun tepki verme, konuşmayı dinleyicinin yaşına veya ortamın durumuna göre ayarlama gibi sosyal iletişim becerilerinde zorlanırlar.
Gelişimsel dil bozukluğu; çocukluk döneminde ortaya çıkan, üç yaşından küçük çocuklarda gecikmiş dil ve konuşma olarak fark edilen ve bu gecikme üç yaşından sonra da devam ettiğinde adlandırılan bir durumdur. Bu bozukluğa sahip bireylerde söylenenleri anlama, duygu ve düşünceleri ifade etme, kurallara uygun cümleler kurma, sorulara cevap verme ve bağlama uygun sohbet etme gibi becerilerde güçlük görülür. Tanım gereği bu güçlük işitme kaybı, otizm gibi başka bir durumla ya da çocuğun dille yeterince karşılaşmamasıyla açıklanamaz. Gecikmiş konuşmanın ardında böyle bir durum varsa dil güçlüğü o tablonun parçası olarak ele alınır; ayrımı hekim değerlendirmesi ve dil ve konuşma terapistinin ölçümleri birlikte gösterir.

Terapistlerimiz
Dil ve konuşma terapisi, dil, konuşma, ses, akıcılık ve yutma güçlüklerinde dil ve konuşma terapistinin yürüttüğü değerlendirme ve rehabilitasyon sürecidir. Önce çocuğun hangi becerilerde zorlandığı ölçülür, sonra ona özel hedefler yazılır ve seanslar bu hedeflere göre planlanır.
Küçük çocuklarda seansın büyük kısmı oyunla geçer. Resimli kartlar, kitaplar, oyuncaklar ve sofraya oturmak, giyinmek gibi günlük işler, çocuğun yeni bir sözcüğü ya da sesi kullanacağı fırsatlara çevrilir. Merkezimizde bir seans 60 dakikadır: 40 dakikası çocuğunuzla birebir çalışma, 10 dakikası ara, son 10 dakikası o gün ne çalışıldığını ve evde neye dikkat edeceğinizi size anlatmaya ayrılır.
Türkiye'de dil ve konuşma terapisti, kanunla tanımlanmış bir sağlık meslek mensubudur. 1219 sayılı Kanun'a göre bu unvanı üniversitelerin dil ve konuşma terapisi lisans programlarından mezun olanlar ya da başka bir lisansın ardından bu alanda yüksek lisans veya doktora yapanlar kullanabilir. Terapist, hekimin koyduğu tanı doğrultusunda dil, konuşma ve yutma bozukluklarının rehabilitasyonunu yapar.
Dil ve konuşma terapistleri hastanelerde, üniversite kliniklerinde ve Millî Eğitim Bakanlığı'na bağlı özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde çalışır. Terapistlerimizin aldığı eğitimleri ve belgeleri kadro sayfalarında görebilirsiniz.

Erken başlamak
Dil, çocuğun yalnızca konuşmasını değil öğrenmesini de taşır. ABD Ulusal Sağırlık ve Diğer İletişim Bozuklukları Enstitüsü (NIDCD), gelişimsel dil bozukluğunun öğrenme güçlükleri için bir risk etkeni olduğunu yazar; çünkü temel dil becerilerindeki sorun sınıftaki başarıyı da etkiler. Okumayı geç söken, okuduğunu anlamakta zorlanan ya da derste söz almaktan kaçınan bir çocukta dil becerilerine de bakılması bu yüzden önemlidir (bkz. disleksi).
Etkisi okulla sınırlı kalmaz. Kendini anlatamayan çocuk oyunlara katılmakta zorlanır; öfke nöbetleri ya da içe kapanma görülebilir. Terapi, çocuğa derdini anlatacak yollar kazandırarak bu kısır döngüyü kırmayı hedefler.
Güçlük fark edildiğinde. NIDCD'ye göre okul öncesi dönemde başlanan terapi, dil gecikmesi olan pek çok çocuğun becerilerini geliştirir; daha büyük çocuklar ve yetişkinler de terapiden yararlanır. Hayatın ilk üç yılı dil ve konuşmanın en yoğun geliştiği dönem olduğu için "biraz daha bekleyelim" kararını değerlendirmeden önce değil, sonra vermek gerekir.
Okul çağındaki bir çocuk için de geç değildir. Hedefler yaşa göre değişir (okuma-yazma, ders dili, akıcılık), çalışma aynı mantıkla planlanır. İlk adım olarak ücretsiz ön değerlendirme randevusu alabilirsiniz.

Aile ve süreç
Çocuk haftada birkaç saatini terapistle, günün geri kalanını sizinle geçirir. Seansta öğrenilen bir sözcük ya da ses evde tekrar kullanılmazsa yerleşmez. Bu yüzden her seansın son 10 dakikası size ayrılır: o gün ne çalışıldığını görür, eve küçük bir görevle dönersiniz.
Evde işe yarayan birkaç alışkanlık: çocuğun ilgilendiği şeyin adını söylemek, onun söylediğini bir sözcük ekleyerek geri vermek ("top" dediğinde "kırmızı top"), soru sormak yerine bekleyip ona söz sırası tanımak, ekranı kapatıp birlikte kitap bakmak. Evdeki herkesin aynı yolu izlemesi kazanılan becerinin kalıcı olmasına yardım eder.
Dil ve konuşma becerilerinin değerlendirilmesi, çocuğun bütüncül gelişim alanları göz önünde bulundurularak yürütülür. Süreç sırasında öncelikle detaylı bir aile ve sağlık öyküsü alınır. Çocuğun doğal oyun ortamındaki iletişim davranışları, ebeveyn-çocuk etkileşimi ve kitap okuma gibi günlük rutinlerdeki dil kullanımı incelenir. Gerekli görüldüğünde standart dil gelişim testlerinden yararlanılarak çocuğun alıcı ve ifade edici dil seviyesi, konuşma sesi hataları yaş normlarıyla karşılaştırılır. Çocuğun bilişsel, motor ve sosyal gelişimi bir bütün oluşturduğundan, değerlendirme sürecine farklı disiplinlerden uzmanların gözlemleri de katkı sunar.
Merkezimizde standart testlerden TEDİL (Türkçe Erken Dil Gelişim Testi) uygulayıcı belgesi olan dört, TODİL (Türkçe Okul Çağı Dil Gelişimi Testi) belgesi olan bir terapistimiz var. Değerlendirme bir tanı değildir: tanıyı hekim ya da sağlık kurulu koyar, özel eğitim alıp almayacağına RAM karar verir. Değerlendirmenin sonunda çocuğunuz için çizdiğimiz yol haritasını size anlatırız.
Kapsamlı değerlendirmelerin ardından çocuğun güçlü ve desteklenmesi gereken yönleri belirlenerek kişiye özel bir müdahale planı hazırlanır. Terapilerde yapılandırılmış oyunlar, resimli kartlar, hikâye kitapları ve ilgi çekici materyaller kullanılarak çocuğun sözcük hazinesinin geliştirilmesi ve bu kelimeleri kurallı cümleler içinde kullanması hedeflenir. Terapide elde edilen kazanımların kalıcı hâle gelmesi ve günlük hayata aktarılabilmesi için ailelerin süreç boyunca uzmanlarla tam bir iş birliği içinde olması büyük önem taşır.

Ailelerin en sık sorduğu soru
Resmî Gazete4 Temmuz 2026Sayı 33300
“İlgili mevzuatında yer alan düzenlemeler saklı kalmak kaydıyla, işe giriş süreçleri başta olmak üzere tüm süreçlerde geçmişte alınmış olan tanılar esas alınamaz.”
Rapor bir etiket değil; çocuğunuza uygun desteği planlamamızı sağlayan bir yol haritasıdır. Süreci birlikte yöneteceğiz.
Eğitim geçmişlerini, belgelerini ve uyguladıkları testleri profillerinde görebilirsiniz.
Dil ve Konuşma Terapisti
Dil ve Konuşma Terapisti
Dil ve Konuşma Terapisti
Dil ve Konuşma Terapisti
Dil ve Konuşma Terapisti
Dil ve Konuşma Terapisti
Dil ve Konuşma Terapisti | Odyolog
Dil ve Konuşma Terapisti
Dil ve Konuşma Terapisti
RAM raporu olan çocukta Millî Eğitim Bakanlığı ayda 8 saat bireysel ve/veya 4 saat grup dersinin bedelini öder; aileden bu dersler için ücret alınmaz. Bedensel yetersizlik raporunda fizik tedavi ve rehabilitasyon programı da bu kapsamdadır. Kayıtlı ailelerimizin psikolog ve aile görüşmeleri, veli seminerleri ve servis de ücretsizdir. Rapor sürecini RAM raporu sayfamızda anlattık.
Ücretli hizmetler MEB destekli derslerin dışında planlanır; RAM raporu olan çocuk iki programdan birlikte yararlanabilir. Ücreti, çocuğunuza önerdiğimiz plana göre ücretsiz ön görüşmede açıkça söyleriz.
Çocuğunuz 12–18 ay arasında ilk kelimelerini henüz söylemiyorsa veya 2 yaşına geldiği hâlde “anne gel” gibi iki kelimelik basit cümleler kuramıyorsa bir dil ve konuşma terapistine başvurmalısınız. Sözel yönergeleri anlamakta zorlanma, isteklerini kelimeler yerine sürekli işaret diliyle anlatma ve sınırlı kelime dağarcığı gibi durumlarda da “nasıl olsa konuşur” diye beklemeden iki yaş civarında uzman değerlendirmesi almak en güvenli yoldur.
Dil bozukluğu söyleneni anlamayı ya da duygu ve düşünceyi sözle anlatmayı etkiler. Konuşma bozukluğunda ise sesleri doğru üretmek, akıcı konuşmak ya da sesi yerinde kullanmak zorlaşır. Soruya cevap vermekte, yönergeyi izlemekte zorlanan çocukta dil tarafında bir güçlük düşünülür. "Kapı" yerine "tapı" diyen ya da kelimenin başında takılan çocukta sorun konuşmada.
Çoğu çocukta tek bir neden bulunamaz. Genetik yatkınlık, işitme kaybı, bilişsel ya da gelişimsel gerilik, nörolojik sorunlar, yarık damak ve dudak ile özgül öğrenme güçlüğü bu tabloyla ilişkili etkenler arasında sayılır. İşitmesinden şüphelendiğiniz bir çocukta ilk iş, kulak burun boğaz hekiminde işitme testi yaptırmak olmalı.
Geç kalmış sayılmazsınız; daha büyük yaşta başlayan çocuklar da terapiden yararlanır. Okul çağında hedefler değişir, okuma-yazma ve ders dili de çalışmaya girer. Erken başlamanın avantajı olduğu için değerlendirmeyi ertelemeyin.
RAM raporu çıkan çocuğun ayda 8 saatlik bireysel ve/veya 4 saatlik grup dersinin bedelini Millî Eğitim Bakanlığı öder; aileden bu dersler için ücret istenmez. Raporun yolu iki basamaklıdır: önce hastanede ÇÖZGER (Çocuklar İçin Özel Gereksinim Raporu) çıkar, sonra Rehberlik ve Araştırma Merkezi (RAM) çocuğu eğitsel açıdan değerlendirir; dersler RAM raporu çıkınca başlar. Rapor almak istemeyen ya da bu saatlerin üstünde seans isteyen aileler için ücretli bireysel plan da yapıyoruz. Ön değerlendirme ve servisimiz ücretsizdir. Program ayrıntısı Dil ve Konuşma Bozukluğu Olan Bireyler İçin Destek Eğitim Programı sayfamızda.
Terapistin verdiği ev çalışmalarını düzenli yapmak en büyük katkınız olur. Her seansın son 10 dakikasında o hafta neye odaklanacağınızı sorun. Günlük işler sırasında çocuğun söylediğini bir sözcük ekleyerek tekrarlamak, ona konuşması için zaman tanımak ve birlikte kitap bakmak işe yarar. İlerleme zaman alabilir; evdeki herkesin aynı sabırla yaklaşması önemli.
Çocuklar konuşmadan önce anlamayı (alıcı dil) öğrenir; sözcük üretmek (ifade edici dil) daha geç gelir ya da genetik, çevresel veya gelişimsel nedenlerle zorlaşabilir. İlk iş, gerçekten anlayıp anlamadığına bakmaktır: işaret etmeden, el kol hareketi yapmadan söylediğiniz “ayakkabını getir” gibi bir yönergeyi yapabiliyor mu? Ardından işitme kontrolü ve dil değerlendirmesiyle konuşmanın neden geciktiği araştırılır.
Okul öncesi çağda kısa süren takılmalar sık görülür. Takılmalar 6–12 aydan uzun sürüyorsa, çocuk konuşurken kasılıyor ya da zorlanıyorsa, konuşmaktan kaçınıyorsa veya kekemelik 3,5 yaşından sonra başladıysa bir dil ve konuşma terapistine başvurun (ASHA). Ayrıntı için kekemelik sayfamıza bakabilirsiniz.
Bazı seslerin yaşa göre gelişim basamakları vardır. Belirli bir yaştan sonra devam eden hataların (artikülasyon bozukluğu) kendiliğinden geçmesi her zaman beklenen bir durum değildir; dil ve konuşma terapisiyle bu seslerin doğru kullanımı desteklenir.
Sesin tonu, yüksekliği veya kalitesindeki bozukluklar ses tellerinin yanlış kullanımından veya yapısal durumlardan kaynaklanabilir. Ses terapisi ile doğru nefes ve ses kullanım alışkanlıkları kazandırılır.
Ekran başında geçen zaman, çocukla karşılıklı konuşmaya ayrılan zamandan çalınır; bu yüzden uzun ekran süresi dil gelişimini olumsuz etkileyebilir. Yine de geç konuşmanın tek açıklaması olmayabilir. Ekran süresini kısaltıp yerine oyun ve kitap zamanı koymak iyi bir başlangıçtır; gecikme sürüyorsa işitme kontrolü ve dil değerlendirmesi yaptırın.
Süreyi çocuğun ihtiyacı belirler; değerlendirmeden önce süre söylemek doğru olmaz. MEB destekli eğitimde RAM raporu en çok bir yıllık bir eğitim planıyla gelir; plan bitince çocuk yeniden değerlendirilir, gerekiyorsa destek devam eder. Seanslar 60 dakikadır. Ev çalışmalarının düzenli yapılması kazanımların kalıcı olmasını destekler.
Ücretsiz değerlendirme ve servis talep edebilir, uzmanlarımızla ücretsiz ön görüşme yapabilir, karşılaştığınız problemler için sizi arayabiliriz.